Hoopers: het gewrichtsvriendelijke neefje van agility
Hoopers is een vloeiende parcourssport zonder sprongen: de hond loopt door hoops, rond tonnen en door tunnels terwijl de geleider vanuit een klein vak stuurt. Regels, eerste oefeningen en waar je het in België kunt proberen.
Hoopers ziet eruit als agility zonder de zware onderdelen. Er zijn geen sprongen, geen wip, geen schutting en geen slalom. De hond loopt vloeiend een parcours af van bogen ("hoops"), tonnen, tunnels en hekjes, terwijl de geleider in een kleine zone blijft staan en op afstand stuurt. Omdat de belasting laag is, is hoopers geschikt voor puppy's in opleiding, veteranen, honden die niet mogen springen en geleiders die niet kunnen (of liever niet) sprinten.
Het is ook een volwaardige sport op zich. In maart 2026 keurde de FCI een eigen internationaal hoopersreglement goed. In dit artikel lees je wat de sport inhoudt, hoe je begint en waar je hoopers vindt in België.
Wat is hoopers?
Hoopers komt uit de Verenigde Staten, waar het groeide uit NADAC-agility. In Europa verspreidde het zich snel via Nederland en Scandinavië, en nu komt het ook naar België.
De kern is handling op afstand. Het FCI-hoopersreglement omschrijft het zo: de hond wordt vanuit de handlingzone gestuurd, "zodat de hond zelfstandig moet werken". Er staat ook dat "het belangrijkste in een parcours niet de tijd is, maar een duidelijke en vloeiende run".
De toestellen
Het FCI-reglement noemt vijf soorten toestellen:
- Hoop: een boog van ongeveer 90–120 cm hoog waar de hond door loopt. Het eerste en het laatste toestel moeten hoops zijn, en minstens de helft van het parcours bestaat uit hoops.
- Ton: de hond loopt eromheen in de richting die de keurmeester bepaalt.
- Hek: een laag hekpaneel waar de hond langs of omheen loopt, vaak gebruikt om de hond van de geleider weg te sturen.
- Chute: een korte tunnel met een zacht uiteinde.
- Tunnel: een open tunnel, zoals in agility.
Een parcours gebruikt maximaal vier van deze soorten. Parcoursontwerpen vermijden scherpe, belastende draaien.
De handlingzone
De geleider blijft in een vierkant van 2 × 2 m of een cirkel van 2 m (de handlingzone, HA). Uit de zone stappen voor de hond het eerste toestel genomen heeft, is een fout. Een geleider mag uit de zone stappen om de hond bij te sturen, maar moet daarna terug naar binnen.
Zo verloopt een wedstrijd
Volgens het FCI-reglement:
- Groottecategorieën: twee, Small (40 cm of minder schofthoogte) en Large (meer dan 40 cm). Honden worden officieel gemeten, ten vroegste op de leeftijd van 15 maanden.
- Klassen: Hoopers 1, 2 en 3. Honden stijgen door zich in de klasse eronder te kwalificeren. Nationale organisaties mogen ook een beginnersklasse H0 toevoegen.
- Grootte van het parcours: groeit mee met de klasse. H1-parcours tellen 12–18 toestellen, en het verste toestel staat maximaal 12 m (Small) of 15 m (Large) van de handlingzone. H3-parcours tellen 20–26 toestellen, op afstanden tot 25 m (Small) of 30 m (Large).
- Fouten: telkens 5 punten, bijvoorbeeld voor een weigering, een gemist toestel, een hond die de looplijn verlaat of een geleider die de hond in de HA roept.
- Diskwalificatie: bijvoorbeeld bij ruwe behandeling, een hond die met halsband of tuigje loopt, of een hond die de ring bevuilt.
- Beloningen: halsbanden, leibanden, speeltjes en snoepzakjes moeten uit het zicht zijn voor de geleider de handlingzone betreedt.
Voor nationale wedstrijden laat het FCI-reglement honden ouder dan 18 maanden, met of zonder stamboom toe. Internationale FCI-wedstrijden vereisen honden ouder dan 24 maanden met een door de FCI erkende stamboom. Elke nationale organisatie mag haar eigen nationaal reglement opstellen, dus kijk de lokale regels na.
Welke honden passen bij hoopers?
Bijna elke gezonde hond kan hoopers doen. De VdA sectie 3A omschrijft de sport als geschikt voor alle rassen en groottes, ook voor jonge, oudere en minder robuuste honden. Omdat de geleider in de handlingzone blijft, is het ook geschikt voor jonge en oudere geleiders. De Belgische federatie VOE omschrijft het op dezelfde manier: een sport voor honden die te jong, te oud of fysiek niet in staat zijn voor intensievere sporten zoals agility of flyball.
Hoopers past bijzonder goed als:
- je een jonge hond wilt laten kennismaken met parcourswerk voor hij klaar is voor sprongen;
- je een gepensioneerde agilityhond bezig wilt houden;
- jij minder mobiel bent, of gewoon liever niet loopt;
- je je handling op afstand voor agility wilt verbeteren.
Zo begin je met trainen
De VOE geeft aan dat hoopers zonder druk aangeleerd moet worden, toestel per toestel, met van in het begin aandacht voor zelfstandig werken. Hier zijn enkele eerste oefeningen.
1. De hoop waardevol maken
Zet één hoop in de tuin. Beloon je hond telkens hij erdoor gaat, met een snoepje dat je vooruit gooit of met een speeltje. Begin daarna van iets verder weg te belonen, zodat je hond leert dat door de hoop gaan loont, waar jij ook staat.
2. Rond de ton
Leer je hond in beide richtingen rond een ton (of eerst een emmer) te draaien op een verbaal signaal, zoals "links" en "rechts". Lok hem eerst, bouw het lokken dan af en voeg afstand toe.
3. Naar de tunnel sturen
Gebruik een korte, rechte tunnel en beloon je hond aan de uitgang. Ga geleidelijk verder naar achteren en opzij staan, zodat je hond leert de tunnel in te stuwen zonder dat jij meeloopt.
4. Een lijn hoops
Zet drie tot vijf hoops in een zachte lijn. Ga aan één uiteinde staan en stuur je hond langs de lijn, waarbij je de beloning vooruit gooit zodat hij van je weg blijft bewegen.
5. Blijf in je vak
Markeer een vierkant van 2 × 2 m op de grond en oefen al het bovenstaande zonder het te verlaten. Dat is moeilijker dan het klinkt, en het is de kern van de sport.
Materiaal
Om te beginnen heb je heel weinig nodig. Een paar hoops (gekocht, of zelf gemaakt van plastic buis zonder dwarsbalk tussen de poten), een ton of grote emmer en een korte tunnel brengen je al ver. Het FCI-reglement vraagt lichte, onbreekbare hoops zonder scherpe randen of dwarsbalken, met een onderste deel dat goed zichtbaar is voor de hond. Train op een vlakke, niet-gladde ondergrond en vermijd krappe, kronkelende lijnen bij jonge honden.
Hoopers in België
Hoopers is nog jong in België, maar heeft nu een formele plaats in de nationale structuur.
- KKUSH / VdA sectie 3A Hoopers. De VdA (Vergadering der Afgevaardigden), die de clubs groepeert die aangesloten zijn bij de door de FCI erkende KKUSH, heeft een eigen sectie 3A voor hoopers. Daar verschijnen documenten, nieuws en trainingsdata. Omdat de FCI pas in maart 2026 een internationaal hoopersreglement aannam, kijk je best de documenten van de sectie na voor het actuele Belgische reglement en de wedstrijdkalender.
- VOE (Hondenfederatie Vrienden Onder Eén). De Vlaamse federatie VOE vermeldt hoopers bij haar sportdisciplines, met een hooperspagina die haar aanpak uitlegt. VOE vereist geen stamboom voor deelname aan haar wedstrijden. Vraag bij het VOE-secretariaat of een VOE-club in je buurt naar actuele hooperstrainingen en -evenementen.
- Clubs. Verschillende Belgische hondenscholen zijn met hooperslessen gestart. Zo vermeldt HS Pallieter in Berlaar (een KKUSH-club) hoopers bij haar activiteiten. Vraag het aan je plaatselijke club: veel agilityclubs hebben al tunnels en kunnen voor weinig geld hoops toevoegen.
- Over de grens. Nederland heeft een drukke hooperswedstrijdscene. De door vrijwilligers beheerde Hoopers Kalender lijst Nederlandse wedstrijden en workshops op voor liefhebbers in Nederland en België. Kijk bij elke organisator na wat de regels zijn voor buitenlandse inschrijvingen.
We vonden geen aanwijzingen dat DSAB (DogSport Agility Belgium) hoopers organiseert. Haar gepubliceerde activiteit is agility.
Hoopers of agility?
Is je hond gek op hoopers en is hij fit en oud genoeg, dan is agility de logische volgende stap. Je hebt dan al de afstandsvaardigheden waar veel agilitygeleiders mee worstelen. Lees Wat is agility? De complete gids voor beginners en Beginnen met agility met je hond, of zie Agility in België: de complete gids voor clubs en federaties. Voor andere opties, zie ons overzicht van hondensporten.
